Nederland. Een prima land. We hadden het altijd goed voor elkaar. Voldoende sociale voorzieningen als je ziek werd of oud. Of als je op een andere manier niet mee kon doen in het arbeidsproces. Betaalbare huren en vaste lasten. Als je niet veel verdiende kon je toch behoorlijk leven.
Er is een andere wind gaan waaien en dat is nu een storm geworden. En als je niet meekomt en je rekeningen niet betaalt zal je dat merken, jammer dan. Eigen schuld!
Inmiddels weten we wel beter, ook de overheid maakt fouten en niet zo zuinig ook. Jarenlang is dat op het hoofd van burgers terecht gekomen en nu is het bijna onmogelijk om dat weer recht te zetten. Hoelang wachten de gedupeerde ouders nu al?
Nadat het toeslagendossier is opengebroken komt de volgende crisis nog harder op ons af. In Ter Apel moeten mensen die om onze hulp vragen in de meest gore omstandigheden wachten en wachten, op hun rechtmatige procedure.
In de Wacht gaat over de vastlopende systemen, de ijzige bureaucratie en het toch maar blijven hopen op een beetje rechtvaardigheid.
In de voorstelling vertellen een aantal mensen wat ze hebben meegemaakt toen ze een vraag hadden aan de overheid. Het meespelen en daarmee het aandacht vragen voor en het delen van hun ervaringen is voor hen een vorm om verder te gaan met hun leven. Want we hebben allemaal wat gemeen: we willen zo graag iets betekenen. Onze kinderen eten geven en naar een goede toekomst zien gaan. En dat krijg je niet voor elkaar in de schuldsanering of in een vies kamp.
Kunstgreep combineert de verhalen en ervaringen van de mensen die in de wachtkamer van de overheid hebben gezeten met de professionele inzet van zangers en musici. Een aantal liederen uit de opera King Arthur van Henri Purcell (1691) gebruiken we in deze moderne productie. Ze krijgen een nieuw muzikaal arrangement en een tekst aangepast aan deze voorstelling. Zo laten we zien dat Purcell springlevend is en dat iedereen ervan kan genieten.